Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for the ‘કવીતા’ Category

ગઝલ–સુધીર પટેલ

 

(૧)

 

એક પંખીનોય માળો જો જુદો થૈ જાય છે,

વૃક્ષનો માહોલ સઘળોયે સુનો થૈ જાય છે.

 

આ દીવસનો માર એને પણ પડે છે, જોઈ લ્યો

સાંજ પડતાં તો સુરજ રાતો–પીળો થૈ જાય છે !

 

આની–તેની સામે ઉંચા સાદથી બોલી શકે,

કેમ એ સ્વર આઈના સામે ધીમો થૈ જાય છે ?

 

કેમ ઓળંગી શકું મારા અહમ્ ને હું સ્વયમ્ ?

જેમ ઉંચો થાઉં, થોડો એ ઉંચો થૈ જાય છે !

 

રાજ કરવા ઈચ્છતો સુબો થઈ મન પર અને–

એક પળમાં ભાંગી ભુક્કો મનસુબો થૈ જાય છે !

 

કૈં ગઝલ ધરબેલી છે અકબંધ હૈયામાં ‘સુધીર’

જાઉં જ્યાં અવતારવા, કાગળ ભીનો થૈ જાય છે !

 

(૨)

 

ચાલ, ઉભો થા ને રજ ખંખેરી નાંખ,

મન પર ચોંટી સમજ ખંખેરી નાંખ.

 

ચીજ સૌ તું પર્ણ રૂપે ધાર ને–

એક હો કે હો અબજ, ખંખેરી નાંખ.

 

રાતને પણ પ્રેમથી માણી શકાય

તું અહમ્ ના સૌ સૂરજ ખંખેરી નાંખ.

 

નાદમાં તું પુર્ણરૂપે વ્યક્ત થઈ

શબ્દની સઘળી ગરજ ખંખેરી નાંખ

 

જાત તારી ટહુકતી રહેશે ‘સુધીર’

કોઈ જુઠી તરજ ખંખેરી નાંખ

 

સુધીર પટેલ

(સુધીરભાઈના ત્રણ ગઝલસંગ્રહો ‘નામ આવ્યું હોઠ પર એનું અને..’, ‘મુંગામંતર થઈ જુઓ’ તથા તાજેતરમાં ‘ઉકેલીને સ્વયંના સળ’ પ્રગટ થયા છે.) 

E-Mail: Sudhir.Patel@flextronics.com  

Sudhir Patel,7504 Double Springs Court, Charlotte, N.C. 28262 USA.

 

 

 

 

 

Advertisements

Read Full Post »

 (૧)

 

સ્વપ્નું પણ કેવું કોરુંઘાકોર નીકળ્યું!

આમ તો શ્રાવણરાતને છેલ્લે પ્હોર નીકળ્યું.

 

બાવળ સમજી જેની નકરી કરી ઉપેક્ષા;

બળબળતા વૈશાખમાં એ ગુલમ્હોર નીકળ્યું.

 

જીવનના આ ચીત્રફલકનું તે શું કહેવું?

ઘાર્યું તું કંઇ ઔર અને કંઇ ઔર નીકળ્યું!

 

પુનમરાતે સ્મરણોનો ગુંથ્યો મઘપુડો;

ચાંદરણું મારા કાળજની કોર નીકળ્યું.

 

ટહુકાઓના પડઘાથી આકાશ સભર છે;

ચોમાસાનું  પગલેપગલું મોર નીકળ્યું.

 

મારાં ગીતોનાં ઇંડાં તુજ માળે ફૂટયાં;

વીયોગનું પંખી વૈરી ચીતચોર નીકળ્યું.

 

છાતી દડદડ, આંખો ભીની, કલમ ભુખરી;

મારું સંવેદન કેવું શીરમોર નીકળ્યું!

–––––––––––––––––––––––

(૨)

 

એ બહુ છાનેમાને આવે છે;

મોત નાજુક બહાને આવે છે.

 

ક્યાં મને એકલાને આવે છે ?

સુખ દુખ બધાને આવે છે.

 

ઓળખી લ્યો સમયના પગરવને;

એ જમાને જમાને આવે છે.

 

આમ તો આખી ડાયરી કોરી;

નામ તુજ પાને પાને આવે છે.

 

અશ્રુતોરણ ને સ્મીતની રંગોળી;

ઉત્સવો કેવા સ્થાને આવે છે !

 

બીમ્બ ચકલી જુએ છે પોતાનું;

પાંખ તો આયનાને આવે છે.

 

એના શ્વાસો બન્યા છે વેગીલા;

મ્હેક તારી હવાને આવે છે.

 

‘રણની શોભા મને જ આભારી’

ગર્વ આ ઝાંઝવાને આવે છે.

 

કુંપળે કુંપળે વસંત આવે;

પાનખર પાને પાને આવે છે. 

 

-ભગવતીકુમાર શર્મા

 

(મુ.ભ.શર્માના કવીતા સંગ્રહ ‘અઢી અક્ષરનું ચોમાસું’ માંથી સાભાર)

Read Full Post »

(૧)

 

એક તો તારો મને પર્યાય દેખાતો નથી,

ને ઉપરથી તું સરળતાથી અહીં મળતો નથી.

 

તું હવે વરસાદ રોકે તો હું સળગાવું ચુલો,

રોટલો આ છત વગરના ઘરમાં શેકાતો નથી.

 

ફૂંક મારી તું હવાને આટલી દોડાવ ના,

ધુળ છે કે મ્હેંક એનો ભેદ પરખાતો નથી.

 

ડાળથી છુટું પડેલું પાંદડું પુછયાં કરે,

વૃક્ષ પરનો એક ટહુકો કેમ ભુલાતો નથી?

 

એક માણસ ક્યારનો આંસુ લુછે છે બાંયથી,

આપણાથી તો ય ત્યાં રુમાલ દેવાતો નથી.

 

ભીતરી આખરી સફર પર ચાલવાની છે મઝા,

એકલા બસ આપણે એ ભીડનો રસ્તો નથી.

––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

(૨)

 

મારી દીવાનગીને તમે છેતરો નહીં,

વરસાદ મોકલી હવે છત્રી ધરો નહીં.

 

કોરું કપાળ લઈ પુછે વીધવા થયેલી સાંજ,

અવસાન સુર્યનું ને કશે ખરખરો નહીં ?

 

એવું બને કે હું પછી ઉંચે ઉડયા કરું,

પાંખોમાં મારી એટલાં પીછાં ભરો નહીં.

 

ક્યારેક ભયજનક વહે અહીંયા તરસનાં પુર,

મૃગજળ કીનારે વ્હાણ તમે લાંગરો નહીં.

 

હું મ્હેંક, પર્ણ, છાંયડો, માળો દઈ શકું,

પણ આપ મુળથી મને અળગો કરો નહીં.

 

ગૌરાંગ ઠાકર

(સંપર્કઃ બી–૧૩, શુકન એપાર્ટમેન્ટ, સહજધામ રૉ હાઉસ સામે, અડાજણ–સુરત, ફોન-ઘર: ૦૨૬૧–૨૭૩૫૫૩૪.    ઈ મેઈલઃ gaurang_charu@yahoo.com

Read Full Post »